استئوئید استئوما نوعی تومور استخوانی خوشخیم است که اغلب در سنین نوجوانی و جوانی بروز میکند و با دردهای شبانهای که به مسکنهای معمولی پاسخ میدهند، مشخص میشود. با اینکه این تومور تهدیدی برای جان فرد بهشمار نمیآید، در صورت عدم تشخیص و درمان بهموقع، ممکن است موجب اختلال در رشد طبیعی استخوان، محدودیت حرکتی یا درد مزمن شود.
استئوئید استئوما چیست؟
استئوئید استئوما یک تومور خوشخیم و کوچک استخوانی است که معمولاً در استخوانهای بلند، مانند ران و ساق پا دیده میشود. این تومور معمولاً کمتر از ۱٫۵ سانتیمتر قطر دارد و رشد نمیکند یا اگر رشد کند به سایر بخشهای بدن گسترش نمییابد.
با وجود اندازه کوچک، درد شدیدی بهویژه در شب، ایجاد میکند که معمولاً با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی تسکین مییابد. بیشتر بیماران، کودکان و نوجوانان بین ۵ تا ۲۵ سال هستند و احتمال ابتلا در پسران حدود سه برابر بیشتر از دختران است.
این تومور استخوان در تصویربرداری بهصورت یک ناحیه شفاف با واکنش استخوانی اطراف قابل مشاهده است.
علت ابتلا به استئوئید استئوما چیست؟
علت دقیق بروز تومور استئوئید استئوما هنوز بهطور کامل شناخته نشده است، اما عوامل مختلفی در ایجاد آن نقش دارند که عبارتند از:
- رشد غیرطبیعی سلولها (نئوپلازی)
- التهاب استخوان
- آسیب یا ضربه به ناحیهای که تومور شکل میگیرد.
علائم استئوئید استئوما
شایعترین علامت این تومور، درد مبهم و مداومی است که اغلب در شب تشدید میشود و فعالیت جسمانی تأثیری بر شدت آن ندارد.
درد معمولاً به داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی پاسخ خوبی میدهد.
علاوهبر درد، ممکن است علائم دیگری مانند تغییر شکل استخوان، مشکلات راهرفتن، درد و خشکی مفاصل، کاهش حجم عضلانی، ورم و در برخی موارد نابرابری طول پا (در موارد تومورهای ران یا ساق پا) دیده شود.
اگر تومور نزدیک مفصل باشد، ممکن است علائمی مانند تجمع مایع در مفصل (افیوژن)، آرتروز و سفتی مفاصل بروز کند.
تشخیص استئوئید استئوما
تشخیص تومور استئوئید استئوما براساس شرح حال، معاینه فیزیکی و تصویربرداری پزشکی انجام میشود.
پزشک ابتدا درباره شدت، مدت درد و تأثیر داروها سؤال میکند و سپس از تصویربرداریهایی مانند رادیوگرافی ساده و سی تی اسکن برای تشخیص تومور استفاده میکند. در تصاویر رادیولوژی، ناحیهای کوچک با تراکم کمتر (ندوس) که توسط استخوان متراکمشده احاطه میشود، نشاندهنده این تومور است.
در برخی موارد، اسکن استخوان سهمرحلهای برای تعیین دقیقتر محل تومور انجام میشود. گاهی هم نمونه برداری از بافت تومور ممکن است لازم باشد تا سایر بیماریها مانند عفونت یا تومورهای بدخیم رد شوند.
جهت دریافت نوبت از دکتر صابری، با شمارههای زیر تماس بگیرید:
مجتمع پزشکی صدر: ۰۲۱۷۹۱۸۴۰۰۰
مرکز تخصصی تهران ارتوپدی: ۰۲۱۹۱۳۰۴۵۰۴
درمان استئوئید استئوما
درمان استئوئید استئوم به دو دسته کلی تقسیم میشود؛ درمان غیرجراحی و جراحی. در ادامه هرکدام از این درمانها را توضیح میدهیم.
۱. درمان غیرجراحی
درمانهای غیرجراحی شامل استفاده منظم از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن، ناپروکسن یا آسپرین است. این داروها تنها با نظر پزشک متخصص باید تجویز شود.
این داروها به کاهش درد کمک کرده و ممکن است روند کوچکشدن تومور را تسریع کنند.
معمولاً نیاز است داروها بهمدت طولانی (چند ماه تا چند سال) مصرف شوند تا علائم کاملاً برطرف شوند.
۲. درمان جراحی
در مواردی که درد شدید است یا بیمار تمایلی به استفاده طولانیمدت از دارو ندارد، جراحی تومور استخوان گزینه مناسبی است. این جراحی به دو شکل قابل انجام است:
الف. کورِتاژ (Curettage)
جراح از طریق برش پوستی به محل تومور دسترسی پیدا کرده و بافت تومور را بهطور کامل خارج میکند.
این روش سنتی است و معمولاً موفقیت بالایی دارد، اما ممکن است عوارضی مانند خونریزی، عفونت یا آسیب به بافتهای اطراف را بههمراه داشته باشد.
ب. آبلاسیون با رادیوفرکوئنسی (Radiofrequency Ablation)
روش کمتهاجمی که تحت هدایت اسکن سی تی انجام میشود. در این روش، پروب گرمایی وارد تومور شده و با حرارت بالا (حدود ۹۰ درجه سانتیگراد) بافت تومور را تخریب میکند.
آبلاسیون با رادیوفرکانسی معمولاً تنها به یک جلسه درمانی برای موفقیت نیاز دارد و لازم نیست بیمار بهمدت طولانی بستری شده و یا تحت مراقبت قرار گیرد.
دوره نقاهت آن کوتاه است و اکثر بیماران میتوانند طی چند روز به فعالیتهای روزمره خود بازگردند.
درنظر داشته باشید هر روش جراحی ممکن است عوارضی مانند عفونت، آسیب عصبی یا ضعف استخوان ایجاد کند که پزشک قبل از انتخاب روش درمان آنها را بررسی میکند.
بهطور کلی استئوئید استئوما تهدیدکننده زندگی نیست؛ اما میتواند مشکلات جدی را برای بیمار ایجاد کند که نیازمند مداخله و درمان هستند.
0 Comments