بافتهای نرم، سایر ساختارهای بدن را به هم متصل و از آنها حمایت میکنند و شامل ماهیچهها، چربیها، رگهای خونی، اعصاب، تاندونها و پوشش مفاصل هستند. سارکوم سینوویال نوعی سارکوم بافت نرم است که اغلب در بازوها، پاها و نزدیک مفاصلی مانند مفصل مچ دست، مچ پا، زانوها، آرنج، و شانهها و لگن دیده میشود. همچنین ممکن است در بافتهای نرم ریه، شکم، سر یا گردن ایجاد شود. بنابراین، علیرغم نام خود، همیشه در بافت سینوویال مفاصل یافت نمیشود.
تحقیقات نشان دادهاند که تشخیص و درمان زودهنگام این سرطان به بیماران کمک میکند تا عمر طولانیتری داشته باشند. زیرا جراح میتواند کل تومور را قبل از گسترش آن بردارد. خوشبختانه دکتر صادق صابری بهعنوان جراح فوق تخصص تومورهای ارتوپدی، تبحر زیادی در این زمینه دارند. میتوانید از تجربه بالا ایشان برای درمان سارکوم سینوویال استفاده کنید.
سارکوم سینوویال چیست؟
سارکوم سینوویال نوع کمیابی از سرطان است که میتواند در بافتهای نرم و همبند هر نقطه از بدن بروز کند. اولین علامت آن بروز یک توده زیر پوست است که ممکن است درد داشته باشد یا نداشته باشد.
روند تشخیص این سرطان برای پزشک ممکن است کمی سخت باشد. زیرا علائم آن مشابه بسیاری از بیماریها مانند آرتریت و بورسیت است.
اگرچه بهترین روش درمان سارکوم سینوویال جراحی است، اما ممکن است پزشک بسته به اندازه، نوع و محل تومور از روشهای دیگری مانند پرتودرمانی و شیمی درمانی نیز استفاده کند.
علائم سارکوم سینوویال چیست؟
سارکوم سینوویال یک نوع سرطان کُندرشد است و بههمیندلیل، ممکن است تا سالها باعث ایجاد علائم نشود. معمولاً با گسترش و پیشرفت این سرطان، نشانههای زیر بروز میکنند:
- تودهای در زیر پوست که معمولاً میتوان آن را حس کرد.
- بیحسی یا درد در اثر فشار تومور به اعصاب یا عضلات
- تورم و التهاب در ناحیه آسیبدیده
چه عواملی باعث بروز سارکوم سینوویال میشوند؟
بهطورکلی، انواع سارکومهای بافت نرم زمانی بروز میکنند که یک سلول بافت همبند تغییراتی در DNA خود ایجاد کرده و شروع به رشد سریع و غیرقابل کنترل کند. در برخی از انواع سارکوم سینوویال، سلولهای سرطانی در یک مکان باقی میمانند. اما در برخی دیگر سلولهای سرطانی به سایر قسمتهای بدن پخش میشوند.
متاسفانه هنوز مشخص نیست که دقیقا چه عاملی باعث بروز این سرطان میشود. اما محققان معتقدند که عوامل زیر در بروز این تومور بدخیم دخیل هستند:
- اختلالات وراثتی
- قرار گرفتن در معرض برخی مواد شیمیایی
- قرارگیری طولانی در معرض امواج خطرناک مانند اشعه ایکس
روشهای تشخیص سارکوم سینوویال
در اولین قدم برای تشخیص، پزشک یک تاریخچه پزشکی دقیق از بیمار و خانواده او تهیه میکند. سپس بیمار را معاینه میکند و برای بررسی دقیقتر دستور انجام یک یا چند مورد از آزمایشات زیر را میدهد:
- روشهای تصویربرداری مانند رادیوگرافی، ام آر آی، سی تی اسکن، اسکن استخوان یا پت اسکن برای ارزیابی اندازه و محل تومور و بررسی میزان گسترش آن
- آزمایش خون برای سنجش عملکردهای مهم بدن
- بیوپسی از تومور برای بررسی نوع و مرحله سرطان بافت نرم
روشهای درمان سارکوم سینوویال
روش درمان سارکوم سینوویال بسته به اندازه، نوع و محل تومور متفاوت است.
عمل جراحی
جراحی یک روش رایج برای درمان این نوع تومور است. در طول آن جراح سعی میکند که بافت سرطانی و بافتهای سالم اطراف آن را تخلیه کند.
ازآنجاییکه اغلب دست و پاها را درگیر میکند، در گذشته جراحان برای قطع این اعضا اقدام میکردند. اما امروزه به کمک پرتو و شیمی درمانی میتوان سایز تومور را کوچک کرد و مانع از برداشتن کل اندام آسیبدیده شد.
پرتو درمانی
از پرتوهای پرانرژی و قدرتمند مانند اشعه ایکس، پروتونها و غیره برای از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده میکند. برای انجام آن، ابتدا لازم است بیمار روی یک تخت دراز بکشد. سپس بهمنظور تابش پرتو به نقاط خاصی از بدن، دستگاهی در اطراف او حرکت میکند.
اگر این روش قبل از جراحی انجام شود، هدف کوچکتر کردن سایز تومور است. اما اگر در حین جراحی انجام شود، باعث میشود تا اشعه بیشتری به طور مستقیم به ناحیه مورد نظر ارسال شود. این مساله میتواند بافتهای سالم اطراف ناحیه آسیبدیده را حفظ کند.
گاهی اوقات نیز پس از جراحی برای از بین بردن سلولهای سرطانی باقیمانده انجام میشود.
شیمی درمانی
اگر تومور را نتوان برداشت، پزشک ممکن است شیمی درمانی را برای کشتن سلولهای سرطانی توصیه کند. در این روش، از داروهای قوی استفاده میشود که اغلب بهصورت وریدی تجویز میشوند.
تجربه نشان داده است که برخی از انواع سارکوم بافت نرم به شیمیدرمانی پاسخ بهتری میدهند.
درمان هدفمند
برخلاف شیمی درمانی که یک روش سیستمیک است و سلولهای سالم بدن را نیز درگیر میکند؛ در درمان هدفمند از داروهایی استفاده میشود که فقط به سلولهای سرطانی حمله میکنند. در نتیجه خطر بروز عوارضی مانند ریزش مو، کاهش اشتها، حالت تهوع و غیره، بیمار را تهدید نمیکند.
اصولاً افرادیکه برای سرطان تحت درمان قرار میگیرند، به مراقبتهای منظم نیاز دارند. این روند میتواند شامل معاینات پزشک، انجام آزمایشهای تصویربرداری، آزمایش خون و سایر اقدامات برای ارزیابی سلامت و بهبودی بیمار باشد.
0 Comments