درد جلوی زانو همیشه به معنی آرتروز زانو یا آسیب مفصل نیست. گاهی این درد از تاندونی منشا میگیرد که کشکک زانو را به استخوان ساق متصل میکند. اگر این تاندون در اثر فشارهای مکرر دچار آسیب و تغییرات تدریجی شود، تاندینوپاتی کشکک زانو ایجاد میشود.
مشکلی که بیشتر در افرادی دیده میشود که فعالیتهای آنها شامل پرش، دویدن یا تغییر جهتهای سریع است. بههمیندلیل به نامهای زانوی پرشگران یا زانوی جامپر نیز شناخته میشود. البته فقط ورزشکاران به آن مبتلا نمیشوند.
تاندینوپاتی کشکک زانو چیست؟
تاندینوپاتی کشکک زانو زمانی رخ میدهد که فشار مکرر از توان ترمیم تاندون بیشتر شود. در این شرایط، ساختار تاندون بهتدریج تغییر میکند و درد ایجاد میشود.
تاندینوپاتی زمانی رخ میدهد که فشار مکرر از توان ترمیم تاندون بیشتر شود. در این شرایط، آسیبهای کوچک در بافت تاندون ایجاد میشوند و اگر فرصت کافی برای ترمیم وجود نداشته باشد، ساختار تاندون بهتدریج تغییر میکند و درد ایجاد میشود.
عارضه تاندینوپاتی کشکک معمولاً با روشهای غیرجراحی درمان میشود و نیازی با تعویض مفصل زانو نیست. تشخیص زودهنگام و تنظیم میزان فعالیت میتواند از مزمنشدن علائم جلوگیری کند.
علائم تاندینوپاتی کشکک زانو
علامت اصلی این بیماری، درد جلوی زانو و معمولاً درست زیر کشکک است. درد اغلب هنگام واردشدن فشار بیشتر به تاندون تشدید میشود.
مهمترین علائم عبارتند از:
- درد یا حساسیت زیر کشکک
- درد هنگام دویدن یا پریدن
- درد هنگام بالا و پایین رفتن از پله
- ناراحتی هنگام اسکات یا بلندشدن از صندلی
- خشکی زانو پس از استراحت
- تورم در برخی افراد
در مراحل اولیه، درد تاندینوپاتی کشکک زانو ممکن است فقط هنگام ورزش یا بعد از فعالیت شدید احساس شود. در صورت ادامه فشار، درد میتواند هنگام فعالیتهای روزمره نیز ایجاد شود.
درد ناگهانی و شدید، ناتوانی در صافکردن زانو یا بروز درد پس از یک حرکت انفجاری، ممکن است نشانه پارگی تاندون باشد و نیاز به بررسی پزشکی دارد.
علت بروز تاندینوپاتی کشکک
مهمترین علت بروز زانوی جامپر، واردشدن فشار مکرر به تاندون بدون فرصت کافی برای استراحت و ترمیم است.
پرش، دویدن سریع و تغییر جهت ناگهانی بار زیادی به تاندون کشکک وارد میکنند. بههمیندلیل، زانوی پرشگران در ورزشهایی مانند والیبال، بسکتبال، فوتبال و دوومیدانی بیشتر دیده میشود.
عواملی که احتمال بروز این مشکل را افزایش میدهند شامل موارد زیر هستند:
- افزایش ناگهانی شدت یا مدت تمرین
- تمرین مکرر بدون استراحت کافی
- پرش و دویدن زیاد
- ضعف یا انعطاف کم عضلات ران
- تکنیک نامناسب در پرش یا فرود
- برخی ناهماهنگیهای حرکتی در زانو، مچ یا لگن
در بسیاری از افراد، یک آسیب ناگهانی عامل اصلی نیست. بلکه فشارهای کوچک و مکرر طی هفتهها یا ماهها بهتدریج باعث کاهش تحمل تاندون میشوند.
جهت مشاوره جراحی کیفوپلاستی، با شمارههای زیر تماس بگیرید:
مجتمع پزشکی صدر: ۰۲۱۷۹۱۸۴۰۰۰
مرکز تخصصی تهران ارتوپدی: ۰۲۱۹۱۳۰۴۵۰۴
راههای پیشگیری از بروز تاندینوپاتی کشکک
هیچ روشی نمیتواند بهطور کامل از بروز تاندینوپاتی کشکک جلوگیری کند، اما مدیریت مناسب فعالیت و تمرین میتواند خطر آن را کاهش دهد.
برای پیشگیری از زانوی جامپر بهتر است:
- شدت تمرین بهتدریج افزایش پیدا کند.
- بین تمرینهای سنگین زمان کافی برای ریکاوری وجود داشته باشد.
- قبل از ورزش، بدن گرم شود.
- عضلات ران و پا تقویت شوند.
- تکنیک صحیح پرش و فرود رعایت شود.
- در صورت بروز درد، فعالیت تحریککننده کاهش یابد.
ادامه ورزش باوجود درد میتواند آسیب تاندون را تشدید کند. بهتر است بازگشت کامل به تمرین پس از کاهش درد و بازیابی قدرت انجام شود.
تشخیص تاندینوپاتی کشکک زانو
تشخیص در بسیاری از موارد با شرح حال و معاینه انجام میشود. پزشک درباره زمان شروع درد، نوع ورزش، تغییرات اخیر در برنامه تمرینی و حرکاتی که باعث افزایش درد میشوند اطلاع کسب میکند.
در معاینه فیزیکی، محل درد و حساسیت اطراف کشکک و تاندون بررسی میشود.
در صورت نیاز، تصویربرداریهای زیر نیز انجام میشود:
- رادیوگرافی: برای رد مشکلات استخوانی و علل دیگر درد
- سونوگرافی: برای مشاهده تغییرات ساختاری و بعضی آسیبهای تاندون
- ام آر آی: برای بررسی دقیقتر تاندون در موارد مزمن یا نامشخص
تشخیص افتراقی نیز اهمیت دارد؛ زیرا درد جلوی زانو میتواند ناشی از مشکلات دیگری مانند درد کشککی رانی، بورسیت، آسیب منیسک یا آرتروز باشد.
روشهای درمان تاندینوپاتی کشکک زانو
درمان تاندینوپاتی کشکک زانو به شدت درد، مدت علائم و سطح فعالیت بیمار بستگی دارد.
در بیشتر موارد، ابتدا از روشهای غیرجراحی استفاده میشود. در ادامه روشهای رایج درمان را آوردهایم.
کاهش فشار و کنترل درد
اولین اقدام، کاهش موقت فعالیتهایی است که باعث تشدید درد میشوند. این کار به معنی بیحرکتی کامل نیست و فعالیتهای سبک و بدون درد معمولاً میتوانند ادامه پیدا کنند.
استفاده از یخ ممکن است درد را کاهش دهد.
داروهای مسکن نیز گاهی برای تسکین کوتاهمدت تجویز میشوند، اما مصرف آنها باید با نظر پزشک باشد.
در تاندینوپاتی مزمن، نقش داروهای ضدالتهاب محدود است؛ زیرا این بیماری همیشه ناشی از التهاب فعال نیست.
فیزیوتراپی و تمریندرمانی
فیزیوتراپی یکی از مهمترین بخشهای درمان است. برنامه معمولاً با کاهش فشار آغاز میشود و سپس به تمرینهای تقویتی پیشرونده میرسد.
کشش عضلات جلوی ران و پشت ران و تمرینهای تقویتی کنترلشده میتوانند تحمل تاندون را افزایش دهند. تمرینات اکسنتریک و برنامههای تقویت آهسته و مرحلهای از روشهای پرکاربرد هستند.
شدت تمرین باید براساس میزان درد و توان بیمار تنظیم شود؛ بنابراین انجام خودسرانه تمرینهای سنگین را توصیه نمیکنیم.
بند کشکک و درمانهای حمایتی
در بعضی افراد، استفاده از بند زیر کشکک یا تیپینگ میتواند هنگام فعالیت، درد را کمتر کند. بااینحال، این روشها جایگزین فیزیوتراپی و اصلاح بار تمرینی نیستند.
فیزیوتراپیست ممکن است علاوهبر تاندون، قدرت عضلات لگن، ران و ساق و نحوه دویدن یا فرود فرد را نیز بررسی کند.
تزریق و روشهای تکمیلی
اگر درمانهای اولیه کافی نباشند، روشهایی مانند شاکویو، درای نیدلینگ یا تزریق PRP ممکن است مطرح شوند. شواهد درباره اثربخشی برخی از این روشها هنوز یکسان نیست و آنها برای همه بیماران توصیه نمیشوند.
تزریق کورتون در اطراف تاندون نیز باید با احتیاط انجام شود؛ زیرا میتواند استحکام تاندون را کاهش داده و خطر آسیب را افزایش دهد.
جراحی
جراحی در تاندینوپاتی کشکک زانو بهندرت لازم میشود. اگر درد شدید و طولانی باشد و باوجود درمان منظم غیرجراحی ادامه پیدا کند، جراحی برای برداشتن بافت آسیبدیده ممکن است لازم شود.
در صورت پارگی کامل تاندون، شرایط متفاوت است و ممکن است ترمیم جراحی لازم باشد. این درمان به معنی تعویض مفصل نیست و هدف آن ترمیم یا درمان خود تاندون آسیبدیده است.
0 Comments