شکستگی استخوان یکی از شایع‌ترین آسیب‌ها در دنیای پزشکی است که ممکن است هر فردی در هر سنی با آن مواجه شود. انواع شکستگی استخوان می‌تواند ناشی از حوادث ناگهانی مانند سقوط، تصادف یا ضربه‌های مستقیم به استخوان‌ باشد.

به‌طور کلی، شکستگی‌ها به دو دسته عمده تقسیم می‌شوند؛ «شکستگی‌های بسته» که در آن پوست سالم باقی می‌ماند و «شکستگی‌های باز» که در این حالت، استخوان از پوست خارج می‌شود.

در این مطلب، به‌بررسی دقیق‌تر انواع شکستگی استخوان، علائم و روش‌های درمانی موجود می‌پردازیم تا به شما کمک کنیم درک بیشتری درباره این عارضه داشته باشید.

شکستگی استخوان چیست؟

شکستگی استخوان به وضعیتی گفته می‌شود که در آن ساختار استخوان به‌طور کامل یا جزئی از هم می‌پاشد. این آسیب معمولاً ناشی از ضربه، فشار، بیماری‌های استخوانی مانند پاژه استخوان، تومور استخوان و استرس‌های شدید به استخوان است.

اغلب شکستگی‌ها زمانی اتفاق می‌افتد که فشار بیش از حد به استخوان وارد شود و می‌تواند منجر به درد، ورم، تغییر شکل و اختلال در عملکرد استخوان آسیب‌دیده شود.

انواع شکستگی استخوان

شامل موارد زیر است:

• شکستگی باز (Open Fracture): در این نوع شکستگی، استخوان از پوست خارج می‌شود و خطر عفونت به‌شدت افزایش می‌یابد.
• شکستگی بسته (Closed Fracture): استخوان در زیر پوست شکسته می‌شود، اما پوست سالم باقی می‌ماند. در این عارضه معمولاً خطر عفونت کمتر است.
• شکستگی کامل (Complete Fracture): استخوان به‌طور کامل شکسته شده و دو تکه مجزا ایجاد می‌کند.
• شکستگی ناقص (Incomplete Fracture): استخوان به‌طور جزئی شکسته می‌شود و ممکن است شکستگی به‌صورت ترک باشد.
• شکستگی ساده (Simple Fracture): در این حالت، استخوان به‌طور مستقیم شکسته شده و بدون آسیب به بافت‌های اطراف است.
• شکستگی پیچیده (Complicated Fracture): این نوع شکستگی به عروق، اعصاب یا بافت‌های نرم آسیب می‌زند و نیاز به درمان فوری دارد.

علائم شکستگی استخوان

شکستگی استخوان علائم مشخص و دردناکی ایجاد کند که شامل موارد زیر است:

• درد شدید: یکی از بارزترین علائم شکستگی استخوان ران، درد شدید در ناحیه آسیب‌دیده است. این درد ممکن است به ناحیه زانو یا کمر نیز تابش کند.
• تورم و کبودی: ناحیه اطراف شکستگی معمولاً دچار ورم و کبودی می‌شود که نشان‌دهنده خون‌ریزی در بافت‌های نرم است.
• ناتوانی در حرکت: فرد ممکن است نتواند پای آسیب‌دیده را حرکت دهد یا وزن خود را روی آن بگذارد. این ناتوانی می‌تواند به دلیل درد یا آسیب به استخوان باشد.
• تغییر شکل: در برخی موارد، استخوان ممکن است به‌صورت غیرطبیعی تغییر شکل دهد.
• صدای شکستگی: در زمان وقوع شکستگی، ممکن است فرد صدای ترک یا شکسته‌شدن را بشنود.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر درد در ناحیه آسیب‌دیده به حدی باشد که نتوانید حرکت کنید یا انجام فعالیت‌های روزمره برایتان دشوار شود، باید به پزشک مراجعه کنید.

همچنین در صورت بروز ورم یا کبودی غیرعادی و علائم عفونت مانند تب، قرمزی یا گرما در ناحیه آسیب‌دیده، ویزیت پزشک ضروری است.

 کدام استخوان‌ها بیشتر در معرض شکستگی استخوان قرار دارند؟

برخی از استخوان‌ها به دلیل فشار، استرس یا آسیب‌های روزمره بیشتر در معرض شکستگی قرار دارند. این استخوان‌ها عبارتند از:

• استخوان ران (فمور): به‌دلیل بار زیاد ناشی از بالاتنه و فشارهای وارده، این استخوان معمولاً در تصادفات و سقوط‌ها دچار شکستگی می‌شود.
• استخوان مچ دست (رادیوس و اولنا): این استخوان‌ها در هنگام سقوط و به‌ویژه در افرادی که از سنین بالا هستند، به‌طور شایع دچار شکستگی می‌شوند.
• استخوان‌های کتف: در تصادفات، سقوط یا ضربه به شانه، این استخوان‌ها مستعد شکستگی هستند.
• استخوان‌های قفسه سینه (ریبر): این استخوان‌ها در تصادفات و آسیب‌های فیزیکی نیز ممکن است بشکنند.

روش‌های تشخیص شکستگی استخوان

روش‌های تشخیصی ممکن است با سایر بیماری‌ها مانند کیست استخوان یکی باشد. برخی از این روش‌ها در ادامه آمده است.

• معاینه فیزیکی: پزشک با بررسی ناحیه آسیب‌دیده، علائم ظاهری مانند درد، تورم و تغییر شکل را ارزیابی می‌کند. این مرحله می‌تواند اطلاعات اولیه مهمی در مورد وضعیت شکستگی استخوان ارائه دهد.
• تصویربرداری با اشعه ایکس: این روش مرسوم‌ترین و ابتدایی‌ترین روش برای تشخیص شکستگی ااست. اشعه ایکس تصویر واضحی از استخوان‌های آسیب‌دیده ارائه می‌دهد و نوع و شدت شکستگی را مشخص می‌کند.
• ام آر آی (MRI): درصورتی‌که شکستگی در اشعه ایکس مشخص نباشد یا آسیب به بافت نرم اطراف استخوان مشکوک باشد، MRI می‌تواند جزئیات بیشتری ارائه دهد.
• سی ‌تی ‌اسکن: این روش برای بررسی شکستگی‌های پیچیده یا شکستگی‌های در نواحی سخت مانند لگن یا ستون فقرات کاربرد دارد و تصاویر دقیق‌تری نسبت به اشعه ایکس ارائه می‌دهد.
• اولتراسوند: در برخی موارد، به‌ویژه در کودکان، از اولتراسوند برای تشخیص شکستگی استفاده می‌شود. زیرا روشی غیر تهاجمی و بدون اشعه است.

روش‌های درمان شکستگی استخوان

برای درمان شکستگی استخوان، از روش‌های مختلفی استفاده می‌شود. در بسیاری از موارد این روش‌ها با هم یا به‌دنبال هم اجرا می‌شوند.

استفاده از گچ یا بریس

با استفاده از گچ یا بریس برای ثابت نگه‌داشتن استخوان آسیب‌دیده اقدام می‌کنیم. این اقدام به بهبود استخوان کمک کرده و از حرکات ناخواسته جلوگیری می‌کند.

درمان دارویی

برای کاهش درد و التهاب، پزشک ممکن است داروهای مسکن تجویز کند. در صورت وجود عفونت، آنتی‌بیوتیک‌ها نیز ممکن است مورد نیاز باشند.

فیزیوتراپی

پس از بهبود اولیه استخوان، فیزیوتراپی برای بازگرداندن حرکت و قدرت به ناحیه آسیب‌دیده ضروری است. این روش شامل تمرینات تقویتی و کششی است.

جراحی

در مواردی که شکستگی شدید است یا تکه‌های استخوان به‌درستی در کنار هم قرار نگرفته‌اند، جراحی ضروری است. اقدامات ضمن جراحی ممکن است شامل استفاده از میله‌، پیچ‌ها یا پلاک‌هایی برای تثبیت استخوان باشد.

مدیریت عوارض

در برخی موارد، عوارضی مانند عفونت یا خون‌ریزی ممکن است به وجود آید. در این شرایط، درمان‌های اضافی برای مدیریت این مشکلات ضروری است. برای مثال پزشک ممکن است آنتی بیوتیک خوراکی و یا تزریقی تجویز ‌کند.