سرطان در اثر تغییرات سلولی و رشد غیرقابل کنترل سلول‌ها اتفاق می‌افتد. در واقع سلول‌های تغییریافته رشد می‌کنند تا توده‌ای به نام تومور تشکیل دهند. این مساله می‌تواند در هر ناحیه‌ای از بدن حتی استخوان‌ها اتفاق بیافتد.

سرطان استخوان انواع مختلفی دارد که شایع‌ترین نوع آن استئوسارکوم است. اغلب در سلول‌های استئوبلاست استخوان‌های بلند که استخوان جدید را تشکیل می‌دهند، بروز می‌کند. همچنین ممکن است در بافت‌های مجاور مانند تاندون‌ها یا ماهیچه‌ها رشد کند یا از طریق جریان خون به سایر اندام‌ها و استخوان‌های بدن گسترش یابد و متاستاز دهد.

خوشبختانه امروزه روش‌های مختلفی برای درمان استئوسارکوم ابداع شده است. دکتر صادق صابری با تخصص و تجربه بالای خود به‌عنوان یکی از بهترین جراح تومور استخوان در تهران می‌تواند کمک زیادی به شما در این زمینه کند. از مهارت و تجربه بالا ایشان برای درمان انواع سرطان‌های استخوان استفاده کنید.

استئوسارکوم چیست؟

استئوسارکوم نوعی سرطان استخوان است که اغلب در انتهای استخوان‌های بلند اطراف زانو شروع می‌شود. سایر نقاط مورد حمله استئوسارکوم شامل استخوان ران و استخوان بالای بازو هستند. همچنین می‌تواند در استخوان‌های لگن به شکل سرطان استخوان لگن یا استخوان‌های شانه و جمجمه نیز بروز کند.

این بیماری اغلب در افراد جوان رخ می‌دهد. تحقیقات نشان داده‌اند که از هر 10 بیمار، 1 نفر بالای 60 سال است. اگر زود تشخیص داده شود، روند درمان می‌تواند بسیار موثر باشد. بنابراین دانستن عوامل خطر و علائم آن مهم است.

علائم استئوسارکوم

معمولا علائم استئوسارکوم در استخوان‌ها، به‌خصوص استخوان پاها و بازوها، به‌صورت زیر بروز می‌کنند:

• احساس درد در استخوان یا مفصل آسیب‌دیده که با گذشت زمان بدتر می‌شود.
• ظهور یک توده در نزدیکی استخوان که ممکن است از طریق پوست احساس شود.
• تورم و قرمزی در محل تومور استخوان
• افزایش درد با فعالیت و حرکت دادن استخوان
• لنگیدن پا
• کاهش حرکت اندام آسیب‌دیده
• تب بی‌دلیل
• شکستگی استخوان که گاهی پس از یک حرکت ساده رخ می‌دهد.

جهت دریافت نوبت از دکتر صادق صابری، با شماره‌های زیر تماس بگیرید:

مجتمع پزشکی صدر: ۰۲۱۷۹۱۸۴۰۰۰

مرکز تخصصی تهران ارتوپدی: ۰۲۱۹۱۳۰۴۵۰۴

به چه دلایلی استئوسارکوم رخ می‌دهد؟

اگرچه علت دقیق ابتلا به آن شناخته نشده است؛ اما محققان بر این باورند که اغلب به‌دلیل تغییرات یا جهش درDNA  سلول‌های استخوانی رخ می‌دهد. این مساله ممکن است ارثی باشد یا فاکتورهای خطر زیر احتمال بروز آن را افزایش دهند:

• رشد سریع استخوان‌ها در دوران کودکی و نوجوانی
• ابتلا به برخی از بیماری‌های غیرسرطانی (خوش‌خیم) استخوان مانند انفارکتوس استخوان، بیماری پاژه استخوان و فیبرودیسپلازی استخوان
• سابقه پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی استخوان به ویژه در سنین پایین و با دوزهای بالا

خطرات و محدودیت‌ها در زمان ابتلا به استئوسارکوم چیست؟

از عوارض استئوسارکوم و خطرات روند درمان آن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• گسترش و متاستاز آن به نواحی دیگر بدن
• استفاده از پروتز به‌دلیل قطع بخشی از دست یا پا برای حذف سلول‌های سرطانی بدخیم
• تحمل عوارض جانبی کوتاه‌مدت و بلندمدت مانند مشکلات قلبی، ریوی، کلیوی و عصبی در اثر درمان‌های قوی مورد نیاز برای کنترل استئوسارکوم

به‌همین‌دلیل، متخصصان مراقبت‌های بهداشتی اغلب به‌صورت مادام العمر وضعیت افراد مبتلا به این بیماری را نظارت می‌کنند.

استئوسارکوم چقدر شایع است؟

طبق آمار، شایع‌ترین نوع تومور اولیه استخوان در کودکان است و حدود 3 درصد از سرطان‌های دوران کودکی را تشکیل می‌دهد. همچنین سومین سرطان شایع در دوران نوجوانی (پس از لنفوم و تومورهای مغزی) است.

معمولاً سالانه بین 400 تا 1000 مورد جدید فقط در آمریکا از آن تشخیص داده می‌شود.

روش‌های تشخیص استئوسارکوم

معمولا پزشک با معاینه فیزیکی و بررسی شرح حال بیمار شروع می‌کند. سپس برای تشخیص قطعی دستور انجام یک یا چند مورد از آزمایش‌های زیر را می‌دهد:

• آزمایش خون که می‌تواند با بررسی تعداد سلول‌های خون و نحوه عملکرد اندام‌هایی مانند کبد و کلیه، احتمال گسترش سلول‌های سرطانی را بررسی کند.
• آزمایش‌های تصویربرداری مانند عکسبرداری ساده با اشعه ایکس، سی تی اسکن، ام آر آی یا پِت اسکن برای بررسی محل و اندازه هرگونه رشد غیرطبیعی در استخوان‌ها
• بیوپسی یا نمونه ‌برداری از استخوان برای تعیین مرحله سرطان

روش‌های درمانی استئوسارکوم

خوشبختانه پیشرفت در روند درمان استئوسارکوم، چشم‌انداز این سرطان را بهبود بخشیده است. برای بهبود بیماران اغلب از جراحی و شیمی‌درمانی استفاده می‌شود. به ندرت نیز پرتودرمانی ممکن است یک گزینه باشد.

عمل جراحی

معمولاً در طی جراحی تومور استخوان، تومور و بخشی از بافت‌های سالم اطراف آن از استخوان آسیب‌دیده جدا می‌شوند. سپس با ایمپلنت مصنوعی یا استخوانی‌که از قسمت دیگری از بدن گرفته شده است جایگزین می‌شوند. البته اگر سرطان فراتر از محل اصلی خود گسترش نیافته نباشد.

در غیر این صورت، نیاز به قطع عضو است. متأسفانه مواردی وجود دارد که یک قسمت یا تمام دست یا پا باید قطع شود. پس از آن بیمار یک پروتز یا اندام مصنوعی دریافت خواهد کرد.

شیمی‌درمانی

بخش زیادی از سلول‌های سرطان را با داروهای قوی از بین می‌برد و به تسکین درد و کاهش رشد تومور کمک می‌کند. برای درمان استئوسارکوم، شیمی‌درمانی اغلب قبل از جراحی انجام می‌شود. زیرا می‌تواند توده سرطانی را کوچک کرده و حذف آن را آسان‌تر کند.

البته پس از جراحی نیز شیمی‌درمانی می‌تواند برای از بین بردن سلول‌های سرطانی باقی‌مانده استفاده شود. زیرا در صورت از بین نرفتن کامل این سلول‌ها، احتمال تکثیر و عود دوباره آنها وجود دارد.

پرتودرمانی

در طی آن، پزشک سعی می‌کند که به‌صورت موضعی سلول‌های سرطانی را با تابش پرتوهای قدرتمند حذف کند. این پرتوها ممکن است از نوع ایکس، پروتون‌ها یا منابع دیگر باشند.

اگرچه پرتودرمانی اغلب برای درمان استئوسارکوم استفاده نمی‌شود؛ اما اگر سرطان در مناطقی بروز کند که امکان جراحی وجود نداشته باشد، ممکن است به جای جراحی پیشنهاد شود.

درمان هدفمند

در این روش از داروهایی استفاده می‌شود که می‌توانند پروتئین‌های خاصی که برای سلول‌های سرطانی مهم هستند را مسدود کنند. این داروها معمولاً به اندازه شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی به سلول‌های طبیعی آسیب نمی‌رسانند. به‌همین‌دلیل، عوارض جانبی کمتری برای بیمار ایجاد می‌کنند.

چطور می‌توانیم استئوسارکوم را مدیریت کنیم؟

نحوه مدیریت این عارضه به عوامل زیادی مانند موارد زیر بستگی دارد:

• اندازه و محل تومور
• وسعت بیماری
• مرحله پاتولوژیک سرطان
• میزان پاسخ تومور استخوان به درمان
• سن و وضعیت سلامتی بیمار
• نوع درمان مورد استفاده
• میزان تحمل بیمار نسبت به داروها یا درمان‌های خاص

به‌همین‌دلیل، توصیه می‌کنیم اگر در مورد هر یک از این زمینه‌ها نگران هستید، از تیم پزشکی خود کمک بگیرید. همچنین سعی کنید با تغذیه مناسب، افزایش فعالیت اجتماعی و انجام تمرینات آرامبخش مانند یوگا، روحیه خود را حفظ کنید. زیرا شما نه تنها باید از سلامت جسمانی خود مراقبت کنید، بلکه باید به فکر بهبود سلامت روانی و عاطفی خود نیز باشید. حتی می‌توانید برای مشاوره با یک روانشناس صحبت کنید.