متاستاز استخوان

متاستاز استخوان یکی از عوارض بروز انواع سرطان متاستاتیک مانند سرطان سینه، پروستات و غیره است. چراکه زمانی اتفاق می‌افتد که سرطان از یک ارگان بدن به استخوان‌ها گسترش یابد. درحالی‌که در سرطان استخوان، سلول‌های سرطانی از ابتدا در همان بافت استخوان ظاهر می‌شوند.

متاسفانه اخیراً شیوع متاستاز استخوان به میزان زیادی افزایش پیدا کرده است.

برای کنترل علائم و گسترش متاستاز در بافت استخوان، می‌توان از روش‌های مختلفی مانند دارودرمانی و جراحی استفاده کرد. خوشبختانه دکتر صادق صابری به‌عنوان پزشک فوق تخصص و جراح تومور استخوان، یکی از بهترین‌ها در این زمینه است. پیشنهاد می‌کنیم از تجربه بالای ایشان استفاده کنید.

متاستاز استخوان چیست؟

مشخص شده است که سلول‌های سرطانی می‌توانند از یک ناحیه به سایر قسمت‌های بدن سرایت کنند و دوباره تومور تشکیل دهند. در علم پزشکی از این فرآیند با عنوان متاستاز یاد می‌شود. اگر این سلول‌های مهاجم به کمک جریان خون یا عروق لنفاوی به بافت استخوان گسترش یابند، به آن متاستاز استخوان می‌گویند.

از نظر محققان تقریباً همه انواع سرطان می‌توانند منجر به متاستاز استخوان شوند. اما برخی از آنها مانند سرطان سینه، ریه و پروستات با خطر بیشتری در این زمینه همراه هستند. در این شرایط، سلول‌های سرطانی  به استخوان آسیب رسانده و علائم ایجاد می‌کنند.

همچنین مشخص شده است که هر سال احتمال بروز این مشکل در بیماران سرطانی افزایش می‌یابد. به‌طوری‌که از 3% در سال اول پس از تشخیص سرطان، به 8% در 10 سال پس از تشخیص می‌رسد.

طبق تحقیقات انجام شده، متاستاز بیشتر در استخوان ستون فقرات، دنده، لگن، بازو، ران و جمجمه رخ می‌دهد. همچنین می‌تواند باعث درد و شکستگی استخوان‌ها شود. به‌همین‌دلیل، نباید روند تشخیص و درمان آن به تاخیر بیافتند.

دلایل بروز متاستاز استخوان

پزشکان مطمئن نیستند که چه چیزی باعث گسترش برخی سلول‌های سرطانی از تومور اصلی به بافت استخوان می‌شود. همچنین هنوز مشخص نشده است که چرا برخی از سرطان‌ها به جای سایر مکان‌های رایج متاستاز مانند کبد و ریه، به استخوان‌ها گسترش پیدا می‌کنند. تنها چیزی‌که قطعی است این است که ابتلا به سرطان‌های زیر، خطر بروز متاستاز استخوان را افزایش می‌دهد:

  • سرطان پستان
  • ریه
  • سرطان پروستات
  • سرطان کلیه
  • لنفوم
  • مولتیپل میلوما
  • سرطان تیروئید

جهت دریافت نوبت از دکتر صادق صابری، با شماره‌های زیر تماس بگیرید:

مجتمع پزشکی صدر: ۰۲۱۷۹۱۸۴۰۰۰

مرکز تخصصی تهران ارتوپدی: ۰۲۱۹۱۳۰۴۵۰۴

علائم متاستاز استخوان

شایع‌ترین علامت درد استخوان است که معمولاً در شب بدتر می‌شود. سایر علائم عبارتند از:

  • شکستگی استخوان در اثر ضعیف شدن ساختار آن
  • هیپرکلسمی یا افزایش سطح کلسیم خون با نشانه‌هایی مانند گیجی، یبوست، حالت تهوع، استفراغ و از دست دادن اشتها
  • کمردرد، ضعف یا بی‌حسی در بازوها و پاها و بی‌اختیاری ادرار و مدفوع در اثر بروز تومور در ستون فقرات و وارد شدن فشار بر طناب نخاعی

روش‌های تشخیص متاستاز

معمولاً پزشکان قبل از بروز علائم، متاستاز استخوان را شناسایی می‌کنند. زیرا اگر بیمار به یکی از سرطان‌های  متاستاتیک مبتلا باشد، مدام آزمایش‌هایی برای اطمینان از عدم گسترش سرطان به استخوان‌ها انجام می‌شوند. با این وجود، اگر بعد از بروز علائم پزشک متوجه این مشکل شود. چند آزمایش تصویربرداری مانند موارد زیر وجود دارند که به تشخیص سریع کمک می‌کنند.

آزمایش خون

متاستازهای استخوانی باعث ترشح بسیاری از مواد مانند کلسیم و آنزیمی به نام آلکالین فسفاتاز در خون می‌شود. در نتیجه انجام آزمایش خون لازم است.

اسکن استخوان

اسکن استخوان اغلب می‌تواند زودتر از رادیوگرافی، متاستاز استخوان را تشخیص دهد. چراکه از کل اسکلت بدن تصویربرداری و از یک ردیاب رادیواکتیو به‌عنوان ماده حاجب استفاده می‌کند.

عکسبرداری استاندارد با اشعه ایکس از استخوان

این روش می‌تواند نشان دهد که سرطان در کجای اسکلت استخوانی بدن است. همچنین اندازه و شکل کلی تومور ناشی از متاستاز را نشان می‌دهد.

سی تی اسکن استخوان

نسبت به عکسبرداری استاندارد با اشعه ایکس جزئیات بیشتری را نمایش می‌دهد. زیرا دستگاه آن از ترکیبی از تابش اشعه ایکس و فناوری کامپیوتر برای ایجاد تصاویر مقطعی و سه‌ بعدی استفاده می‌کند.

ام آر آی استخوان

اسکن ام آر آی به جای اشعه ایکس، از امواج رادیویی و آهنرباهای قوی برای تولید تصاویر استفاده می‌کند. ازآنجایی‌که تصاویر آن وضوح بالایی دارند، کمک می‌کنند تا نمای کلی توده استخوانی که در عکس اشعه ایکس دیده می‌شود، بهتر ظاهر شود.

پِت اسکن

این آزمایش تصویربرداری از نوعی قند حاوی مواد رادیواکتیو استفاده می‌کند. زیرا سلول‌های سرطانی در مقایسه با سلول‌های طبیعی، مقادیر زیادی قند جذب می‌کنند. پس از تزریق، قند وارد خون می‌شود و یک دوربین مخصوص از مناطق رادیواکتیو موجود در بدن عکس می‌گیرد. بدین‌شکل، تومورهای بسیار کوچک که در آزمایشات دیگر قابل مشاهده نیست، شناسایی می‌شوند.

بیوپسی استخوان

برای بررسی دقیق‌تر و تایید متاستاز، در مرحله آخر ممکن است بیوپسی یا نمونه‌برداری از استخوان انجام شود. در این روش، تکه کوچکی از استخوان برداشته و زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود.

جراحی تومور استخوانی

روش‌های درمانی

اگرچه متاستاز استخوان درمان قطعی ندارد، اما می‌توان با روش‌های زیر به کاهش درد و جلوگیری از بدتر شدن وضعیت بیمار کمک کرد.

دارودرمانی

قبل از هرچیز باید توجه داشته باشید، مصرف هر نوع دارو، مستلزم تایید و تشخیص پزشک متخصص است. عدم رعایت این نکته ممکن است آسیب‌های جبران‌ناپذیری به شما وارد کند.

به‌طورکلی، مصرف بیس فسفونات‌ها مانند پامیدرونات و زولدرونیک اسید، ساختار استخوان‌ها را تقویت کرده و میزان کلسیم خون و احتمال ابتلا به هیپرکلسمی را کاهش می‌دهد. همچنین یک نوع آنتی‌بادی مونوکلونال به نام دنوزوماب، می‌تواند خطر شکستگی استخوان را کاهش دهد.

شیمی‌درمانی یا هورمون‌درمانی

در صورت وجود بیش از یک تومور سرطانی در استخوان‌ها در اثر متاستاز، پزشک ممکن است به سراغ یکی از این روش‌ها برود.

پرتودرمانی

پزشک ممکن است برای کاهش درد ناشی از بروز تومور استخوان، پرتودرمانی را تجویز کند. همچنین گاهی همزمان با انجام این روش، کورتیکواستروئیدها تجویز می‌شوند.

جراحی

پزشک ممکن است جراحی را برای تقویت استخوان‌های شکننده، برداشتن تومور و پیوند استخوان توصیه کند. یکی از روش‌های رایج در جراحی تومور استخوان، کیفوپلاستی است. ابتدا تومور برداشته می‌شود. سپس برای پر کردن فضای خالی در ستون فقرات، سیمان مخصوص به کمک بالون تزریق می‌شود.

طول عمر بیماران درگیر متاستاز استخوان چقدر است؟

طبق تحقیقات، اکثر بیماران پس از تشخیص بین ۶ تا ۴۸ ماه زنده می‌مانند. همچنین مشخص شده است که بیماران مبتلا به متاستاز در اثر سرطان سینه و پروستات، نسبت به افراد مبتلا به سرطان ریه طول عمر بیشتری دارند. درحالی‌که بیماران مبتلا به متاستاز در اثر سرطان کلیه و تیروئید، امید به زندگی متغیری دارند.

آیا می‌توان از بروز متاستاز استخوان جلوگیری کرد؟

اگرچه پیشگیری از متاستاز به بافت استخوان، در برخی از بیمارانی‌که در معرض خطر بالای ابتلا به آن هستند با مصرف داروهای بیس‌فسفونات امکان‌پذیر است؛ اما پزشکان معتقدند که این روش در همه بیماران موثر نیست. به‌همین‌دلیل، بهتر است از قبل با انجام آزمایش‌های تصویربرداری منظم این مشکل زودتر تشخیص داده شود.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *